การเดินทางของเข็มนาฬิกา
posted on 14 Jul 2011 00:06 by pockzpack in Love
หลังจากที่พุ่งชนเข้ากับความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า
จนในบางครั้งเราก็รู้สึกเหนื่อย..
และท้อเกินกว่าที่จะก้าวเดินต่อไป
จนบางทีก็คิดว่าถ้าเป็นไปได้อยากหยุดทุกๆอย่างไว้แค่ตรงนี้
แม้กระทั่ง...ลมหายใจ
แต่..
ถึงแม้ว่า...เราอยากจะหยุดแค่ตรงนี้
.......แต่โลกก็ยังจะหมุน
...แล้วก็เหวี่ยงเราไปกระแทกกับ
ความเสียใจ
ที่รออยู่ในวันพรุ่งนี้อยู่ดี
หยุด
...ก็เจ็บ...
รอ
....ก็เจ็บ....
มีหนทางเดียวก็คือต้องก้าวต่อไป...
แต่.....พอคิดได้
พอตัดสินใจว่าจะก้าวต่อ
.....เราก็พรวดพราดก้มหน้าก้มตา
..เดิน..
...เดิน...
แล้วก็เดิน..
โดยไม่ทันคิดว่าที่เราเดินอยู่
....มันเป็นการก้าวไปข้างหน้า
...หรือว่าแค่ก้าวขาเพื่อที่จะหนีจากปัญหาที่เผชิญ.......
การที่เราเดินหนีปัญหา
หนีความเจ็บปวด
..มันทำให้ตัวเราเป็นเหมือนกับเข็มนาฬิกา..
เหมือนเข็มวินาที
ที่แม้จะเดินอยู่ตลอดเวลา
...เดินไม่มีหยุดพัก
...และไม่ว่าจะใช้เวลาเดินนานสักเท่าไร
.....แต่สุดท้ายเข็มนาฬิกาก็จะวนกลับมายืนตรงที่เดิมทุกที
.....กลายเป็นวงจร
..เป็นกรอบที่แม้ว่าเราจะหนีเท่าไร
...ก็ไม่พ้น
..ถ้าคิดจะก้าวไปข้างหน้าก็ให้เดินฝ่ามันออกไป
...ปัญหา
ความผิดหวัง
ความเจ็บช้ำ
..เดิน...
ให้มันทะลุกรอบนาฬิกาออกไป..
อย่าคิดแค่ว่าชั้นจะเดิน
...เพราะแค่ก้าวขา..มันไม่ได้แปลว่า...ก้าวไปข้างหน้า
อย่าใช้ชีวิตให้เป็นแค่การเดินทางของเข็มนาฬิกา
ปล. ดองจนเค็มได้ทีแล้วค่อยกลับมาเขียนใหม่ - -'
Credit:ภาพประกอบจากเว็บxtimeline.com
edit @ 14 Jul 2011 08:26:56 by Pockzpack